Volgend Hoofdstuk Vorig Hoofdstuk Inhoudsopgave Gitariteiten Index

Opnemen: Six Piéces Faciles van Jaime Bosch

Oefening baart kunst, dat is zo, maar het is niet verstandig om je eerste opnamepoging met de Chaconne uit de Partita in D klein van Bach te beginnen, want dan loop je gegarandeerd vast. Daarom begin ik het opnameproces met wat eenvoudiger literatuur.

Zo viel mijn oog op Six Piéces Faciles van de Catalaan Jaime Bosch (1826-1895), die een zekere faam maakte in de Parijse salonmuziek voor gitaar en bevriend was met de schilder Edouard Manet.

Neem het begrip Faciles -Gemakkelijk- wel met een korreltje zout, juist bij opnames en voorspelen blijkt hoe moeilijk gemakkelijk soms is.

Ik koos deze kleine suite bewust, omdat het nieuw materiaal was, ik moest dan eerst studeren voordat ik kon opnemen, een meer complete aanpak dan het ophalen van oud materiaal. Een belangrijk aspect werd hierbij de doelgerichtheid, ik moest zo ver doorstuderen dat ik het stuk onder een zekere druk nog steeds goed kon uitvoeren. Dat vraagt om een gedegen aanpak van de punten die je zenuwachtig kunnen maken als ze niet lopen.

Six Piéces Faciles bevat zes kleine stukjes, Enfantillage, Guagirana 1, Guagirana 2, Les Adieux, Lamento en Gitanella.

Enfantillage vertaalt als kinderachtigheid. Het stukje is ook het gemakkelijkste van het stel, als je tenminste je apoyando goed beheerst! Het goed uitvoeren van de voor het grootste deel eenstemmige melodie vereist studie en een beetje fantasie in de uitvoering. Dynamiek, frasering en klank zijn ook in deze simpele melodie belangrijk. Dankzij een goede voorbereiding kon ik na een paar pogingen een opname maken waar ik tevreden over ben.

Guagirana, dat lijkt wel een Spaanse dans. Een heel klein beetje misschien, want in de literatuur is deze dansvorm niet bekend, Bosch heeft er zelf een draai aan gegeven. Toch is het karakter van de stukjes door de triolenpassages heel erg Spaans.

Juist die triolen bleken tijdens de opnames redelijk stressgevoelig, door de haast speelde ik ze bijna als versiering in plaats van brede patronen. Guagirana 1 kostte me de minste moeite. Het is belangrijk om tijdens de opnames je bewust te zijn van een neiging tot haasten. Adempauzes inlassen helpt! Guagirana 2 leek eenvoudiger, maar de triolen, die braken me op! Ik had ettelijke pogingen nodig om een lopende opname te krijgen en dan nog hoor je achteraf hier en daar een aarzeling.

Les Adieux is een sympathiek stukje met een duidelijke structuur. Desondanks is een gedegen voorbereiding op zijn plaats. Vooral het middendeel met de vrije toonladderpassage kostte me moeite. De truc was heel simpel: Niet haasten en Mens Erger je Niet! Op die manier kreeg ik er na een aantal pogingen een aardige opname uit.

Lamento is een stuk met een duidelijk onderscheid tussen melodie en begeleiding. Dat kun je in de opname mooi uitspelen. Het scheelde een hoop dat ik het stukje van tevoren goed had ingestudeerd op een paar overgangen. Kennis van het stuk geeft je zekerheid bij de opname.

Gitanella, het sluitstuk, krijgt zeker in het laatste stuk een heel klein vleugje flamenco mee. Bij dit stuk gingen de triolen een stuk soepeler. In de studiefase had ik de ademhaling onder de loep genomen, en die frasering hielp bij de opname.

Bij deze stukjes had ik soms wat last van overdreven zelfkritiek. Misschien komt het door de titel (Faciles…) dat ik er soms te perfectionistisch over dacht. Punten van verbetering zijn het iets verbreden van de triolen en toch het vasthouden van de rust. Onthaasten.

Moraal bij de opname van deze stukjes: Voorbereiding is vitaal! In je studie kun je al rust inbouwen om de effecten van opnamestress te vermijden!

Hieronder vind je de mogelijkheid om de stukjes af te spelen. Laat ze niet allemaal tegelijk spelen, want dan is kakofonie je deel!

Afspelen:

Enfantillage

Guagirana 1

Guagirana 2

Les Adieux

Lamento

Gitanella