Vorig Hoofdstuk Inhoudsopgave Gitariteiten Index

Opnemen: Ramillete van Jose Ferrer

Ramillete is een verzameling kleine stukjes van de Spaanse componist Jose Ferrer (1835 - 1916). Ramillete betekent Boeketje of Verzameling. Die verzameling bestaat uit tien deeltjes: Allegro Moderato, Valse (4x), Pastorela, Mazurka (2x), Allegretto, en Marcia.

Toen ik hiermee opnieuw begon had ik al een aardige tijd niets meer opgenomen. Ik gunde me er de tijd en misschien ook wel de rust niet voor. Het apparaat stond er en keek me aan, maar ik had niet de zin om het in te schakelen en gewoon maar op te gaan nemen, of het nu resultaat had of niet.

Voordeel was wel dat ik wat langer met dezelfde stukken bezig bleef, want ik wilde ze wel eerst opnemen voordat ik met ander materiaal bezig ging. Daardoor gingen ze beter en vond ik meer uit hoe ik ze zou willen voordragen als ik ze eenmaal opnam.

Dit waren de eerste stukje die ik in iets verlaagde stemming opnam, de gitaar is gestemd op een A van 432 Hz. Dat is het mooie van een stemapparaat waarop je de referentie kunt instellen.

Ik besloot ieder stukje waar ik aan toe kwam drie maal achter elkaar op te nemen in dezelfde sessie. Dat betekende dat alles er op kwam, inclusief stemmen en een enkele verzuchting, maar dat was niet erg omdat je met de computer heel goed kunt knippen. Als ik goede zin had, kon ik op die manier zelfs meer stukken achter elkaar doen.

Met de kleine stukjes van Ramillete lukte dat aardig. Uiteraard merkte ik nog steeds de druk van het opnemen die zich uit in de kleine onnauwkeurigheden. Daardoor werd kiezen uit welk stukje van de drie het beste was vaak wel lastig. De eerste keer was in veel gevallen de minste. Net alsof ik er niet direct compleet in kon komen. De tweede maal werd al beter.

Nu zou je denken dat deze ontwikkeling zich zou voortzetten bij het derde poging. Nee, lang niet altijd, het was soms net alsof er een beetje overmoed in het spel sloop, waardoor er weer foutjes kwamen.

Er waren dagen bij, dat ik geen oordeel kon vellen. Dan was ik moe van verwikkelingen op het werk, of ik twijfelde, of ik was er te negatief over. In het laatste geval kun je beter een paar dagen wachten, denk ik. Überhaupt, het lijkt er op dat je beter niet op dezelfde dag kunt kiezen.

Om kort te gaan, de vrijheid van expressie en de noodzakelijke “spanning” voor concentratie zijn nog niet zodanig, dat ik vrijer word bij opnemen. Ik durf op de een of andere manier nog niet voluit te gaan, waarbij ik het idee van een misser gewoon los kan laten.

Wellicht is het een goed idee om een paar overdrijvings-oefeningen te doen met het stuk, het heel nadrukkelijk spelen zoals ik dat wil presenteren, desnoods op een rustiger tempo, en dan die sfeer mee te nemen in de opname.

Wat ik met de kleine stukjes wel losgelaten heb, is de volgorde van opnemen. Ik pak nu een stukje dat me lijkt te passen in plaats van netjes op nummer vanaf het eerste stukje in het werk. Dat hoeft ook niet, want zo te horen heeft Ramillete geen muzikale opbouw in de volgorde van de stukjes zitten.

Ditmaal geen aparte recensie van alle stukjes. De frasering wordt beter, maar de dynamiek kan ik nog meer overdrijven. Hard en zacht moeten meer uit elkaar liggen. Opmaten zijn ook een aandachtspunt: niet te veel nadruk. Verder was het een nuttige oefening en een stapje vooruit in het microfoon avontuur.

Hieronder vind je de mogelijkheid om de stukjes af te spelen. Laat ze niet allemaal tegelijk spelen, want dan is kakofonie je deel!

Afspelen:

1: Allegretto Moderato

2: Valse

3: Valse

4: Pastorela

5: Valse

6: Marcia

7: Mazurka

8: Allegretto

9: Valse

10: Mazurka